Ramazan ramazan olacak iş değil.
11 ayın sultanı dedik.
Sevap dedik.
Sabır dedik.
Yok nafile.
Siyasiler ülkeyi yine rayından çıkardı.
Elbette işleri rayına oturtan  bir şeyler çıkar.
Ama canımız sıkıldı.
Her konuşan haklı.
Herkes suçlu.
Herkes masum…
Herkesin bir planı var.
Ramazan ramazan ayıp ya.
Demezler mi ramazanında mı hatırı yok.
Yokmuş meğer.
1’inci kanalda olaylar.
2’inci kanalda olaylar.
9’uncu kanal da olaylar.
10’unca kanalda olaylar…
Allahtan acunun kanalı var. Akşamları Sörvayvıra bakıyoruz.
O bitince yine başlıyorlar.
1’inci kanalda yorumlar.
2’inci kanalda yorumlar.
9’uncu kanal da yorumlar.
10’unca kanalda yorumlar.
Hayır, biz bu filmin aynısı olmasa bile benzerleri çok yaşadık.
Giriş belli.
Gelişme belli..
E sonuçta belli.
Düdük kimdeyse oyunun kurullarını o belirler.
Ben size deyim.
Hiçbir şey olmaz. 
Bağıran bağırdığıyla kalır.
Canım sessiz mi kalsınlar?
Hayır!
Demokratik ve barışçıl eylemlerle herkes düşüncesini söylesin.
Bağrınca haklı olmuyorsun.
Sessiz kalınca da masum.
Bugünler geçer.
Ama can yakarcasına…
Seçime doğru her şey bir kez daha alevlenir.
Ama bu sefer değişen bir şey olmaz diyemeyeceğim.
Bu ülke bilmem kaç sene sonra CHP iktidarını görmeye hiç bu kadar yakın olmamıştı.
Milletin muhafazakarlık ayarlarıyla oynamazlarsa bunu başaracak gibiler.
Bir bakıma zamanı gelmişti diyenler çok…
Buna ülkenin ekonomik buhranından etkilenen işçi ve emekli kısmını da eklenince Şam da kaysı.
Birde şu anti demokratik olaylar…
Şımarmış iktidar mensupları falan eklenince tüm şartlar sanki geliyor gelmekte olan türküsünü söyletir cinsten.
Bence tüm tantananın yegâne sebebi bu gibi…
Millet gözünü açtı.
Artık kolay kolay inanmıyor her şeye.
Altından bir şeyler arıyor.
Benden tavsiyesi çok da karıştırma altından çıkan bizim hemşerimiz olabilir.